BITCHES BREW 20.3.2021 20-22u WAY OUT WEST

Vorige week vrijdag kon je in Sterrenplaten een tof interview horen met de Welshe gitariste Gwenifer Raymond (te herbeluisteren op Mixcloud). Ze mocht tussendoor haar favoriete plaatjes kiezen en, als laatste, koos ze verrassend voor ‘Sweetheart Of The Rodeo’, van The Byrds, uitgebracht, lang vòòr haar geboorte, in 1968. Het is ook één van mijn favoriete popplaten, en, de eerste, échte ‘Country Rock’ – heette dat toen, ‘Americana’ nu – elpee, waarop het verzamelde poppubliek voor het eerst, én authentiek, de banjo, de fiddle en de mandoline in een popcontext voorgeschoteld kreeg. In de tegenwoordige popbladen wordt eerder The Band’s ‘Music From Big Pink’ daarvoor uitgekozen, maar dat klopt niet. Die gingen pas echt die toer op met hun volgende titelloze album, in 1969 … En van het één, kwam het ander, en dus vroeg ik me af hoe het zat met de interactie tussen de country en de jazz. Ik dacht dat het wel eens leuk zou zijn om wat Western Swing en, al zeker, Blue Grass te laten schalen over de Leuvense daken, en zo gezegd, zo gedaan ! Het begint al meteen goed met het compositorisch genie van Duke Ellington. Die schreef in augustus 1931, tussen de sets in de Lincoln Tavern, in Chicago, door ‘It Don’t Mean a Thing (If it Ain’t Got that Swing)’. Het was een favoriet zinnetje van Bubber Miley, zijn eerste ster-trompetsolist, en dat blijkt dus, volgens de Webster’s Dictionary, de 1ste keer te zijn, dat het woord ‘swing’ in die muzikale zin gebruikt werd !! Hij nam het op met zijn orkest op 24 februari 1932, met Ivie Anderson, in haar debut als zangeres bij die top-band. De rest is geschiedenis … en sindsdien moét Jazz ‘swingen’ ! Wat dat nou preciés is, is een ander paar mouwen, laat ons volstaan met: als je dàt moet vragen, dan zul je het nooit doorkrijgen …

Met muziek van Willie Nelson, Charles Lloyd, Duke Ellington, Bob Wills and His Texas Playboys, Bill Monroe, The Byrds, The Louvin Brothers, John Scofield, Sonny Rollins, Bill Frisell, Pauline Oliveros, Gwenifer Raymond …

Meer lezen: ‘Reminiscing In Tempo – A Portrait Of Duke Ellington’, een oral history over de Duke van Stuart Nicholson (Pan Books, London, 2000, 538 p., zoals de review in The Times: ‘A terrific rap !’. Meer zien: ‘Grateful Dawg’, een documentaire (2001) van Gillian Grisman, over Jerry Garcia en David Grisman en hun liefde voor de akoestische improvisatie-traditie, met unieke concertbeelden, nooit eerder uitgebrachte opnames, exclusieve thuisopnames en jamsessies.

De playlist is even vòòr uitzending beschikbaar op deze zelfde plaats.