BITCHES BREW 10.4.2021 DE PLAYLIST

  1. MILES DAVIS – Little One (rec. 1965 – E.S.P.)
  2. HERBIE HANCOCK – Maiden Voyage (rec. 1965 – Maiden Voyage)
  3. PHAROAH SANDERS, FLOATING POINTS & THE LONDON SYMPHONY ORCHESTRA – Movement 1 & 5 (rec. 2020 – Promises)
  4. HERBIE HANCOCK & WAYNE SHORTER – The Peacocks ( rec. 1985 – B.O. de Autour De Minuit)
  5. OKKYUNG LEE – In Stardust (For Kang Kyung-ok) (rec. 2020 – Yeo-Neun)
  6. HERBIE HANCOCK – Sleeping Giant (rec. 1970 – Crossings)
  7. ECHOES OF ZOO – Breakout (rel. 2021 – Breakout)
  8. HERBIE HANCOCK – Hornets (rec. 1972 – Sextant)
  9. DON CHERRY – Priceless (rec. 1965 / rel. 2021 – Cherry Jam)
  10. SONNY ROLLINS – They Can’t Take that Away from Me/Sonnymoon for Two – Live In Holland (rec. 1967 / rel. 2020)
  11. HERBIE HANCOCK – Norwegian Wood (rec. 1996 – The New Standard)
  12. KENNY BARRON, DAVE HOLLAND & JOHNATHAN BLAKE – Porto Alegre (rec. 2020 – Without Deception)

BITCHES BREW 3.4.2021 de playlist

  1. MILES DAVIS with JOHN McLAUGHLIN – Duran (take 6) (rec. 1970 – The Complete Jack Johnson Sessions)
  2. LARRY CORYELL and JOHN McLAUGHLIN – Spaces (Infinite) (rec. 1969 – Spaces)
  3. THE MAHAVISHNU ORCHESTRA I – Dream (rec. 1973 – Between Nothingness And Eternity)
  4. JEFF PARKER – After the Rain (rec. 2019 – Suite For Max Brown)
  5. THE MAHAVISHNU ORCHESTRA II – Hymn to Him (rec. 1974 – Apocalyps)
  6. YAZZ AHMED – Lahan Al-Mansour (rec. 2018 – Polyhymnia)
  7. PATRICIA BRENNAN – I Like for You to Be Still ( rec. 2020 – Maquishti)
  8. JOHN McLAUGHLIN with ELVIN JONES – Encuentros (rec. 1994 – After The Rain)
  9. FERGUS McCREADIE – An Old Friend (rec. 2020 – Cairn)
  10. GEORGE HARRISON – All Things Must Pass (demo take 2, with guitar overdub) (rec. 1968 – The Beatles: Anthology 3)
  11. JOHN McLAUGHLIN – To Bop or Not to Be (rel. 2006 – Industrial Zen)
  12. ALEX RIEL & STEPHAN PASBORG UNIVERSE – Adonis has Landed (rel. 2021 – Live)

Herbeluister vanaf zondag op https://www.mixcloud.com/misterioustraveller/ — Reacties naar bitchesbrewatradioscorpio.be

BITCHES BREW 59 3.4.2021 20-22u MAHAVISHNU

In het Augustus 2006-nummer van het Engelse jazz-tijdschrift ‘JazzWise’ staat mijn favoriete Top 100 lijst van jazzplaten: ‘The 100 Jazz Albums That Shook The World‘. Mahavishnu John McLaughlin staat er niet minder dan 4 keer in: op nr. 15 prijkt het eerste album van the Mahavishnu Orchestra, ‘The Inner Mounting Flame’ uit 1971, voorwaar een mijn-wereld-schokkende elpee, op 52 komt zijn allereerste album ‘Extrapolation’ nog in London opgenomen, uit 1969, op 9 – bij mij weliswaar op nr. 1 – , ‘Bitches Brew’, uitgebracht in maart 1970, en, nog een keer, op 39, met the Tony Williams’ Lifetime, debuut-dubbelalbum ‘Emergency’, een oplawaai van jewelste en, I(n) M(y) H(umble) O(pinion), het eerste échte rock-jazz geluid ! Vanavond, dus aandacht – de muziek zelf zal die moeiteloos opeisen – voor deze gitaarmeneer, die door de sound van Jimi te enten op de soul van Trane – een ware revolutie ontketende wat betreft de jazz gitaar. Weg met het beleefde teentoppengeluid à la Jim Hall, Kenny Burrell, Wes Montgomery ! Welkom Energy, Speed en Distortion ! Tot spijt, van wie’t benijdt …

Meer lezen: ‘Power, Passion And Beauty – The Story of the Legendary Mahavishnu Orchestra’, van Walter Kolosky, Abstract Logix Books, Cary, North Carolina, 2006, 313 p.

Met verder muziek van Larry Coryell, Yazz Ahmed, Patricia Brennan, Alex Riel, Jeff Parker, Fergus McCreadie en één Beatle. De playlist op deze zelfde plaats beschikbaar vlak vòòr de uitzending.

BITCHES BREW JOHAN, onze beste vriend

JOHAN met RANI ANNAPURNA en SAM TENZING

Deze week is Johan, onze beste vriend, gestorven. Onverwacht. Een enorme opdoffer. Het was een goede, wijze, uitzonderlijke mens. We gaan hem héél, héél erg missen.
Deze uitzending is aan hem opgedragen.

  1. MILES DAVIS – He Loved Him Madly (For Duke) – In 1985 beleefden Johan en ik een fantastisch concert van Miles in Brussel. Dit is een hele mooie, droevige maar uiterst krachtige improvisatie, de langste die hij ooit opnam, ter ere van Duke Ellington na zijn overlijden in 1974.
  2. HET KRONOS QUARTET – Requiem For Adam – een compositie van Terry Riley, die hij schreef voor Adam, de zoon van David Harrington, de eerste viool van het Quartet, die stierf als hij 16 was op Paasdag 1995, tijdens de beklimming met zijn familie van een bergtop in Californië, wegens een bloedklontertje in zijn hart.
  3. ALI AKBAR KHAN – Raga Bilaskhani Todi – de voornaamste Raga, die voor het overlijden van een dierbare gebruikt wordt, in de Indiase muziek. Op Wp staat dit: ‘This raga was created by Bilas Khan, son of Tansen, after his father’s death. It is said that while trying to sing Todi, his father’s favorite raga, at the wake of his father, Bilas was so grief-stricken that he mixed up his notes. That gave birth to this raga, and that Tansen’s body moved one hand in approval of the new melody.’
    Tansen is de meest legendarische muzikant in de Indiase geschiedenis, leefde in de 16de eeuw, en ik ben vele malen in het Moghul-paviljoen geweest, in Fatehpur Sikri waar hij zijn muziek speelde. Over deze uitvoering schreef iemand op YT: ‘True to the title, this IS music for meditation. This Bilaskhani Todi is incomparable. Spiritually you must be very strong to withstand all the storms Khan Sahib takes you through.’
    Johan had de diepste spiritualiteit, die ik ooit mocht ontmoeten.
  4. ISABELLE FAUST – Partita for Violin No. 2 – V – Ciaconna, van J.S. Bach – dit staat er op Wp over: ‘Professor Helga Thoene suggests that this partita, and especially its last movement, was a tombeau written in memory of Bach’s first wife, Maria Barbara Bach (who died in 1720) … Yehudi Menuhin called it “the greatest structure for solo violin that exists”… Violinist Joshua Bell has said, it is “not just one of the greatest pieces of music ever written, but one of the greatest achievements of any man in history. It’s a spiritually powerful piece, emotionally powerful, structurally perfect.”
    Dit is mijn sterkste muzikale herinnering aan Johan is: hoe hij, enkele jaren geleden, super enthousiast vertelde over de diepe indruk dat een concert, meer een soort ‘master class’, van Isabelle Faust had gemaakt op hem. Er waren maar een paar mensen aanwezig maar het moet een gewéldige belevenis geweest zijn.
  5. JOHN COLTRANE – A Love Supreme. Ik wil met dit eindigen: het mooiste stuk muziek over waar het bij Johan uiteindelijk allemaal om draaide en wellicht ook waar Johan en ik, samen, het meeste naar geluisterd hebben.
    Het ga je goed, Johan, we zien elkaar wel terug. Bedankt voor alles …

BITCHES BREW vanavond 20u: WAY OUT WEST

DE PLAYLIST

  1. MILES DAVIS – Willie Nelson (Remake Take 2) (rec. 1970 – The Complete Jack Johnson Sessions)
  2. CHARLES LLOYD AND THE MARVELS with WILLIE NELSON – Last Night I Had the Strangest Dream (rec. 2015 – I Long to See You)
  3. DUKE ELLINGTON AND HIS ORCHESTRA with IVIE ANDERSON – It Don’t Mean a Thing (If it Ain’t Got That Swing) (rec. 1932 – The Complete Duke Ellington Volume 3 – 1930 – 1932)
  4. BOB WILLS AND HIS TEXAS PLAYBOYS – Twin Guitar Special (rec. 1941 – Progressions: 100 Years Of Jazz Guitar)
  5. LE QUINTETTE DU HOT CLUB DE FRANCE – Minor Swing (rec. 1937 – Djangologie Volume 1 – 20)
  6. BOB WILLS AND HIS TEXAS PLAYBOYS – Smoke on the Water (rec. 1945 – The Smithsonian Collection Of Classic Country Music)
  7. JIMMY WYBLE AND HIS RIFFTETTE – Hunting Business All the Time (rec. 1946 – Shuffle Town – Western Swing On King 1946 – 1950)
  8. CHET ATKINS AND HIS GUITAR PICKERS – Mountain Melody (rec. 1951 – Progressions: 100 Years Of Jazz Guitar)
  9. BILL MONROE – I’m Sitting on Top of the World (rel. 1957 – Decca 45RPM)
  10. THE BYRDS – I Am a Pilgrim (rec. 1968 – Sweetheart Of The Rodeo)
  11. THE LOUVIN BROTHERS – The Christian Life (rel. 1959 – Satan Is Real)
  12. JERRY GARCIA & DAVID GRISMAN – Milestones (Take 5) (rec. 1992 – So What)
  13. RICHARD BETTS – Hand Picked (rel. 1974 – Highway Call)
  14. JOHN SCOFIELD – I’m so Lonesome I Could Cry (rec. 2016 – Country For Old Men)
  15. SONNY ROLLINS – I’m an Old Cowhand (rec. 1957 – Way Out West)
  16. DON PULLEN – Sacred Common Ground (rec. 1995 – Idem)
  17. PAULINE OLIVEROS – The Beauty of Sorrow (rec. 1987 – Tara’s Room (Two Meditations On Transition And Change))
  18. BILL FRISELL – Highway 1 (rec. 2012 – Big Sur)
  19. GWENIFER RAYMOND – Strange Lights over Garth Mountain (rec. 2020 – Idem)

Na uitzending kan het programma herbeluisterd worden op Mixcloud: https://www.mixcloud.com/misterioustraveller/

BITCHES BREW 20.3.2021 20-22u WAY OUT WEST

Vorige week vrijdag kon je in Sterrenplaten een tof interview horen met de Welshe gitariste Gwenifer Raymond (te herbeluisteren op Mixcloud). Ze mocht tussendoor haar favoriete plaatjes kiezen en, als laatste, koos ze verrassend voor ‘Sweetheart Of The Rodeo’, van The Byrds, uitgebracht, lang vòòr haar geboorte, in 1968. Het is ook één van mijn favoriete popplaten, en, de eerste, échte ‘Country Rock’ – heette dat toen, ‘Americana’ nu – elpee, waarop het verzamelde poppubliek voor het eerst, én authentiek, de banjo, de fiddle en de mandoline in een popcontext voorgeschoteld kreeg. In de tegenwoordige popbladen wordt eerder The Band’s ‘Music From Big Pink’ daarvoor uitgekozen, maar dat klopt niet. Die gingen pas echt die toer op met hun volgende titelloze album, in 1969 … En van het één, kwam het ander, en dus vroeg ik me af hoe het zat met de interactie tussen de country en de jazz. Ik dacht dat het wel eens leuk zou zijn om wat Western Swing en, al zeker, Blue Grass te laten schalen over de Leuvense daken, en zo gezegd, zo gedaan ! Het begint al meteen goed met het compositorisch genie van Duke Ellington. Die schreef in augustus 1931, tussen de sets in de Lincoln Tavern, in Chicago, door ‘It Don’t Mean a Thing (If it Ain’t Got that Swing)’. Het was een favoriet zinnetje van Bubber Miley, zijn eerste ster-trompetsolist, en dat blijkt dus, volgens de Webster’s Dictionary, de 1ste keer te zijn, dat het woord ‘swing’ in die muzikale zin gebruikt werd !! Hij nam het op met zijn orkest op 24 februari 1932, met Ivie Anderson, in haar debut als zangeres bij die top-band. De rest is geschiedenis … en sindsdien moét Jazz ‘swingen’ ! Wat dat nou preciés is, is een ander paar mouwen, laat ons volstaan met: als je dàt moet vragen, dan zul je het nooit doorkrijgen …

Met muziek van Willie Nelson, Charles Lloyd, Duke Ellington, Bob Wills and His Texas Playboys, Bill Monroe, The Byrds, The Louvin Brothers, John Scofield, Sonny Rollins, Bill Frisell, Pauline Oliveros, Gwenifer Raymond …

Meer lezen: ‘Reminiscing In Tempo – A Portrait Of Duke Ellington’, een oral history over de Duke van Stuart Nicholson (Pan Books, London, 2000, 538 p., zoals de review in The Times: ‘A terrific rap !’. Meer zien: ‘Grateful Dawg’, een documentaire (2001) van Gillian Grisman, over Jerry Garcia en David Grisman en hun liefde voor de akoestische improvisatie-traditie, met unieke concertbeelden, nooit eerder uitgebrachte opnames, exclusieve thuisopnames en jamsessies.

De playlist is even vòòr uitzending beschikbaar op deze zelfde plaats.

BITCHES BREW 13.3.2021 DE PLAYLIST

  1. MILES DAVIS – Nature Boy (Blue Moods – rec. 1955)
  2. CHARLES MINGUS – Isabel’s Table Dance (Tijuana Moods – rec. 1957)
  3. CHARLES MINGUS – Goodbye Pork Pie Hat (Ah Um – rec. 1959)
  4. AVISHAI COHEN’s TRIVENI – Goodbye Pork Pie Hat (Dark Nights – rel. 2014)
  5. CHARLES MINGUS – Fables of Faubus (Ah Um – rec. 1959)
  6. CHARLES MINGUS – The Shoes of the Fisherman’s Wife are Some Jive Ass Slippers (Let My Children Hear Music – rec. 1971)
  7. FERGUS McCREADIE – Jig (Cairn – rec. 2020)
  8. MARIA SCHNEIDER – The Sun Waited for Me (Data Lords – rel. 2020)
  9. CHARLES MINGUS – Pithecantropus Erectus (Jazz In Detroit – Strata Concert – rec. 1973, rel. 2018)
  10. ECHOES OF ZOO – Diversionary Tactics (Break Out ! – rel. 2021)
  11. CHRIS POTTER – I Had a Dream (There Is A Tide – rec. 2020)
  12. PATRICIA BRENNAN – Solar (Maquishti – rel. 2021)
  13. DON CHERRY – The Ambassador from Greenland (Cherry Jam – rec. 1965, rel. 2021)

BITCHES BREW 57 13.3.2021 20-22u CHARLES MINGUS

Het sneeuwt die nacht in Detroit, in februari 1973. Bud Spangler, een dj en partime drummer, is in de ether om via radio-station WDET de liefhebbers warm te maken voor het optreden in de Strata Concert Gallery in Seldon Street, 46. Hij is overduidelijk opgewonden over de start van een vijfdaagse run van het Charles Mingus Quintet. Hij roept de mensen op om toch maar de kou en de sneeuw te trotseren om de unieke, complexe blues-gedreven komposities van het licht ontvlambare genie en contrabas-meester mee te maken. Mingus kwam net terug van een Europese tournee en stond klaar in de belangstelling na het verschijnen van zijn orkestrale meesterwerk, Let My Children Hear Music. De seventies waren een moeilijke periode voor Detroit, dat nog gebukt ging onder de desastreuze gevolgen van de rassenrellen in 1967. Zo was Berry Gordy actief bezig om zijn Tamla Motown-imperium naar de Westkust te versassen. Jazz had, als kunstvorm, kunnen bloeien in de hippie-tijd, maar nu werd zij meer en meer gemarginaliseerd door een nieuwe generatie Soul-sterren als Marvin Gaye, Stevie Wonder, Curtis Mayfield … Maar, sneeuw of geen sneeuw, het Mingus Quintet zou hen mee nemen op een fantastische reis door een hele reeks van composities en klankwerelden die over vele jaren uitgedacht waren door de komponist: een performance die het publiek kreten als ‘You Guys are Beautiful !’ en ‘Do It ! Do It !’ zou ontlokken … Yeah, Right On ! En verder Mingus-muziek van Israel’s Avishai Cohen’s Triveni, nieuw werk van Belgen Echoes Of Zoo, de Schot Fergus McCreadie, Maria Schneider uit de US en, uit Mexico, Patricia Brennan, en pas uitgebrachte, archief-opnames van Don Cherry, uit 1965.

Meer zien: ‘Charles Mingus and Eric Dolphy, Palais des Congrès, April 17th, 1964‘, op YT: een wonderbaarlijk bewaard gebleven opname voor de RTBF, met één van de laatste optredens van Eric Dolphy, die in juni 1964, in Berlijn, zou overlijden. Meer lezen: ‘Beneath The Underdog‘, de rammelende mààr boeiende autobiografie van Charles Mingus, uitgegeven door Alfred A. Knopf in 1971, 366 p., en in goedkope versie oa. in de Penguin Reeks.

De playlist is morgen, vlak vòòr uitzending, op deze website te vinden.

BITCHES BREW 6.3.2021 20-22u – Bessie Smith, Ma Rainey en de Blues

In tegenstelling tot wat men nogals eens denkt, ligt de Mississipi Delta niet bij New Orleans, aan de monding, maar veel noordelijker, zo tussen Memphis, Tennessee, in het noorden, en Vicksburg, zo’n 300 km meer zuidelijk in de staat Mississipi, en op zijn breedst, zo’n 150 km, tussen de Mississipi-stroom en de Yazoo-rivier. De voornaamste teelt was katoen, die goed kon gedijen in de van oudsher regelmatig overstroomde riviervlakte. Het was ook de plaats waar de plantage-eigenaars rijk werden door de arbeid van uit West-Afrika ontvoerde slaven. Die Afro-Amerikanen zochten troost en plezier in muziek en dans, en zo ontstond de blues, rock’n roll en jazz.
Vanuit de Delta naar het zuiden in Louisiana, en het westen naar Texas, leerden de meeste blues-muzikanten hun kunsten door op picnics en vis-barbeques te spelen. ‘Het was toen niet zoals nu, waar je een ander mens langs de ander kant van de straat niet eens kan horen.’, zei Pops Staples, de leider van de Staple Singers, ‘ In het Zuiden, kon je alles overal horen – het geluid echoede over de velden en de akkers, de mensen kwamen erop af en luisterden naar de reizende muzikanten.’
Het was meestal het voorbeeld van zo’n passerende muziekant die een beginneling het voorbeeld gaf om de weg op te gaan. Lowell Fulson werd zo overtuigd om één van de meest geliefde zwervende blues-mannen, Texas Alexander, te vergezellen. ‘We noemden hem Cool Cat. Je moest dicht bij hem gaan staan en vragen: ‘Wat zei je, Tex?’. He praatte heel traag, met een heel diepe stem. Het was iemand van wie je alles geloofde. Wat verkeerd was, wat niet te doen, wat wel te doen. Hij was net als je grote broer. We kwamen aan in een dorp, en als hij vond dat het er wel geschikt was, dan begon hij te zingen. De mensen stopten en begonnen te luisteren. Dan nam hij zijn hoed af en legde die voor ons. Dat was het teken. Dan nam ik mijn gitaar, en begon hij rond te gaan. En, man, de centen vlogen zo in zijn hoed. Hij was een goede leermeester, om te tonen hoe je je publiek bewerkte.’
Hoe vreemd het ook mogen zijn, met al die verhalen over het lijden van verdoemde blues-muzikanten, maar er zit ook een onschuldige, zorgeloze kant in de herinneringen van zij die door het Diepe Zuiden zworven, vóór de 2de wereldoorlog. Zegt Homesick James: ‘Harde tijden ? Toen had ik nooit een harde tijd. Het is moeilijker nu ! We waren bevrijd van de zware katoen-werk, het was de andere wereld van de hobo-muzikant, die ons toewenkte.’ ‘Toen wij opnames maakten’, vertelt Yank Rachell, over zijn eerste opname-sessie in Memphis in 1929,’ kregen we duizend dollar. Ik dacht dat die man gek was om ons dat bedrag te geven. Ik ging naar Beale Street (d.i. het uitgangscentrum in Memphis) en kocht er een mooi pak, een polshorloge, we gingen wat drinken en begonnen een feestje, met hamburgers, gebakken kip en tamales. Zo ging dat ! ‘

Meer lezen: Elijah Wald, ‘Escaping The Delta – Robert Johnson and the Invention of the Blues’, HarperCollins Publishers, NYC, 2004, 342p., prima geschreven en heronderzoekt de mythes en realititeit van het gouden tijdperk van de Blues.

Meer zien: ‘Ma Rainey’s Black Bottom’, 2020, film van George C. Wolfe, met Viola Davis en Chadwick Boseman, in zijn – helaas -laatste rol, op Netflix of, beter, in Cinema Zed, als het weer kan.

De playlist:

  1. Miles Davis – Star People (Star People, rec. 1.9.1982)
  2. Mamie Smith – Crazy Blues (78rpm, rec. 10.8.1920)
  3. Bessie Smith – Downhearted Blues (78 rpm, rec, 23.2.1923)
  4. Bessie Smith and Her Down Home Trio – Aggravatin’ Papa (78rpm, 11.4.1923)
  5. The Band – Bessie Smith (A Musical History – rec. 1968)
  6. Bessie Smith – Baby, Won’t You Please Come Home (78rpm – 11.4.1923)
  7. Miles Davis – Baby, Won’t You Please Come Home (Seven Steps To Heaven – rec. 16.4.1963)
  8. Bessie Smith – Black Mountain Blues (78rpm – rec. 22.8.1930)
  9. Ma Rainey – Ma Rainey’s Black Bottom (78rpm – rec. 2.7.1927)
  10. Blind Willie Johnson – Nobody’s Fault but Mine (The Complete Blind Willie Johnson – rec. 3.12.1927)
  11. Leroy Carr – How Long, How Long Blues (78rpm – rec. 19.6.1928)
  12. Son House – Delta Blues (Delta Blues – The Library Of Congress Field Recordings – rec. 8.1941)
  13. Miles Davis – Blues by Five (Cookin’ – rec. 26.10.1956)
  14. T-Bone Walker – They Call It Stormy Monday (T-Bone Blues – rec. 1955)
  15. Magic Sam – All Your Love (The Cobra Records Story – rec. 1957)
  16. Freddie King – Hideaway (Blues Guitar Hero – rec. 20.8.1960)
  17. John Mayall with Eric Clapton – All Your Love (Blues Breakers – rec. 2.4.1966)
  18. Fleetwood Mac – Love that Burns (Mr. Wonderful – rec. 4.1968)
  19. Canned Heat – Parthenogenesis (Living The Blues – rec. 8.1968)